✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡. ThE--SRi .｡.✿*ﾟ’ﾟ･✿

ยายแก้วดีจะไปแอ่วหาลูกหลังการขอคืนพื้นที่ของทหารใน กทม.
กั๋วว่าจะหิ๋วบนรถไฟก็เลยต้มไข่ไปกิ๋นตวยตาง 2 แก่น
(เกรงว่าจะหิวก็เลยต้มไข่ไปกินระหว่างทางซะ 2 ลูก)

จะขึ้นรถไฟแล้วก็ซัดต๋าหันข้าวหลาม ก็เลยซื้อข้าวหลามเหีย 1 บอก
(เหลือบไปเห็นข้าวหลามที่วางขายอยู่ก็เลยซื้อไปอีก 1 กระบอก)

ใส่ถุงฮู้ดซิปไว้กั๊บไข่ต้ม ... จะเอาไว้กิ๋นบนรถไฟ
(ใส่ถุงรูดซิปอย่างดี กะจะเอาไว้กินกับไข่ต้มบนรถไฟ)

เผื่อได้ตี้นั่งแล้วก็เอาถุงแอมขี้ข้างไว้กั๋วหาย
(เมื่อได้ที่นั่งก็เอาถุงวางไว้ข้าง ๆ สะเอว....กลัวของหาย)

นั่งไปซักบึ๊ด.......ขนตาลู่จะไปล่ะกั๋น
(นั่งไปซักพัก......ขนตาบนกับขนตาล่างก็แย่งจะมาประสานกันให้ได้)

ก็เลยลวดหลั๊บฮั๊นล๊องง๊อง
(ก๊อ....เลยหลับงอก่องอขิงอยู่ตรงนั้น)

กำเดียว รถไฟจอด ... ก็มีป้อจายคนหนึ่ง เดินหาเซาะหาตี้นั่ง
(ซักพักนึง....รถไฟจอด ชายหนุ่มคนนึงก็เดินขึ้นมาหาที่นั่ง)

หันยายแก้วดีหลับฮั๊นล๊องง๊อง
(เห็นยายแก้วดีหลับอยู่)

ก็กึ๊ดในใจ๋.....นั่งตวยคนเฒ่าเนี่ยบ้ะ......ปลอดภัย
(ก็เลยนั่งกับยาย....โดยคิดในใจว่า....นั่งกับคนแก่เนี่ย.....ปลอดภัย)

แล้วก็นั่งข้างยายแก้วดี.......นั่งไปก็ลมจอยเน้อ.....
(นั่งไปลมก็เย็นนนนนนนนสบาย)

ก็เลยหลับไปเหียตวยกั๋น
(ชายหนุ่มก็เลยหลับไปกับยายแก้วดีซะเลย)

ยายแก้วดีหลับไปได้จ๊าดเมิน ... สะดุ้งหยัวะ........
(ยายแก้วดีหลับไปนานนนนน.....อยู่ ๆ ก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมา)

อืมมมม.....อี่แม่ไค่อยากข้าวเน้อ......
(อืมมมม......ชักหิวข้าว....แฮะ)

กึ๊ดเติงหาข้าวหลามกับไข่ต้มตี้ใส่ถุงไว้
(ใจก็ประหวัดถึง ไข่ต้มกะข้าวหลามที่เตรียมมา)

ก็เลยหลับหูหลับต๋าเอามือซวมหา
(ด้วยความสะลึมสะลือ.....ก็เลยเอามือควานหาของ)

ป๊ะใส่ซิป ก็ฮูดดังควาก.....เอามือเข้า งม ๆ ซวม ๆ
(อ้าววว.....เจอซิปก็รูดซิปดังควาก.....แล้วก็เอามือควานใหญ่เลย)

เซาะหาไข่ต้ม.....2  แก่น.......อืมมมม....ยังอยู่
(อืม.....ไข่ต้ม 2 ใบ.....อ้ะ....ยังอยู่)

ยังบ่มืนต๋าเตื้อนา....ซวมไปแหมน้อยหาข้าวหลาม......
(ยังไม่ยอมลืมตาอีก....แต่ควานหาข้าวหลามใหญ่เลยทีนี้)

ข้าวหลามเฮาโล๊ะ......อืมมมมม....ยังอยู่
(ข้าวหลามชั้นล่ะ.....อืมมมม.....ยังอยู่แฮะ)

โฮ๊ะ....ละหมูหยองนี่ลุกตางใดมาแน๊.... อี่แม่บ่ได้ซื้อมาเน้อ.......
(อ้าว.......เฮ้ย......แล้วหมูหยองมาจากไหนวะเนี่ยยยย)

ทะแลม......ทะแลม......ทะแลม